Eetmomenten

tndrts2

 

 

 

 

De tandarts vroeg of zijn collega me bij de vorige controle over eetmomenten had verteld. Ik kon me dat niet herinneren, maar aan zijn gezicht te zien stond in de computer van wel. ‘Hooguit zeven eetmomenten op een dag’, zei hij op vonnisachtige toon. ‘En daar zit je zo aan, hoor.’ Hij gebruikte zijn vingers bij het tellen. ‘Ontbijt, tussendoortje, lunch, ‘s middags een stukje fruit, avondeten en – en dan houd ik het heel saai – ‘s avonds twee rijstwafels.’ Ik kwam uit op zes, maar zijn vingers niet. Kennelijk golden die rijstwafels als twee afzonderlijke eetmomenten. Ook een biertje of een frisje was oneerlijk genoeg een eetmoment en die had hij – hij hield het immers saai – nog niet genoemd.

Ik zei dat ik niets begreep van de al jaren erbarmelijke staat van mijn gebit. Ik eet niet de hele dag door en drink niks bijzonders: koffie en water. ‘Koffie met suiker?’, vroeg de tandarts met een bijklank waarin ik wedden? Je doet suiker in je koffie hè? Jij bent zo’n type hoorde. Ik kon alleen maar nee schudden, omdat mijn kiezen een cameraatje vasthielden; tandartsen houden ervan om vragen te stellen op momenten dat je niet kunt antwoorden.

‘Als dit zo doorzet, houd je niks over’. Juist op momenten van sprakeloosheid, zit er niks in je mond. Een mannetje op mijn schouder zei dat de tandarts zijn werk deed. Ik vroeg of ik op mijn veertigste al aan een kunstgebit moest. Hij zweeg. Nu ging ik me verlagen tot het ‘ja, maar zij doen het ook’, een tactiek die al sinds de basisschool onder een dikke laag stof zat. ‘Er zijn mensen die de hele dag cola drinken en nooit wat hebben’. Het werkte een beetje, eindelijk liet de tandarts het woord pech vallen. Hij gaf mijn speeksel de schuld, wat raar was, maar alles beter dan ikzelf. Ik vroeg me af of mensen die de hele dag tuffen, ooit ditzelfde hadden gehoord.

Na een pauze van een uur mocht ik uithuilen bij de mondhygiënist. Je kunt veel over mondhygiënisten zeggen – de pijn gaat vaak door merg en been – maar ze zijn in ieder geval innemender dan de tandarts. De mondhygiënist had een halve minuut nodig om tot de pechconclusie te komen. Nadat ze me, terwijl ik een spiegeltje vasthield, had leren tandenpoetsen, kwam ze met goed nieuws. Ik mag best een zak snoep tot de bodem leeg  eten, als ik dat maar op één eetmoment doe. De zon ging schijnen en ik merkte dat er een kalmerend nummer van Mr. Probz op stond.

Lachend fietste ik door een hagelbui naar huis. Chocoladeletters tijdens het koken vallen nu onder het diner en de lunch kan op z’n tijd ook prima met een zak Doritos Cool American. Het wordt mooier: feestmaand december is welbeschouwd één groot eetmoment. Ik ga ze bij de volgende controle op mijn vingers natellen.

Meneer

meneer1Ik word meneer genoemd. Steeds vaker en zonder dat het echt nodig is. Tot zover weinig opmerkelijks: ik ben 28 en een beetje, dus ik heb de leeftijd van een meneer, zou je denken. Als je voor je achttiende met meneer werd aangesproken, was je slecht bezig. O, en nu gaat meneer er ook nog tegenin? Beetje dimmen, meneer van den Steenhoven! Je kunt het zo vaak horen als je wil, maar je wordt er geen meneer van. Maar laatst veranderde er iets, toen me naar de weg werd gevraagd. Ik had een muts op en droeg een jas die makkelijk door kon voor jongensachtig, maar toch dacht iemand: laat ik die meneer eens om hulp vragen. Continue reading

EK: rokjes en een stille groepsapp

Een collega zei zondagmiddag dat ik in mijn column maar moest pleiten voor rokjes in het vrouwenvoetbal. “Dan kijkt iedereen opeens wél, ook Maxim Hartman.” Ik vond het een matig idee. We wisten nog niet wat de dames in de finale zouden doen, maar zowel bij winst als bij verlies zou de kledingkwestie ongelegen komen, als het al een kwestie was. Bovendien was het volkomen onnodig dat Maxim Hartman zou kijken. Continue reading

Sneijder en Utrecht: nu niet en over drie jaar niet

Het begon met een tweet van John van Zweden, a.k.a. de Behangkoning, a.k.a voormalig mede-eigenaar van Premier League-club Swansea City. Hij wekte vorige week dinsdag op Twitter met drie vraagtekens erachter de indruk dat Sneijder naar naar FC Utrecht zou gaan. “Verrassend maar wel leuk om in zijn eigen stad zijn carrière te beëindigen”, schreef Van Zweden erbij alsof het een voldongen feit betrof. Dat zijn ondanks de vraagtekens twee enorme claims in één tweet: Sneijder gaat naar Utrecht en maakt er geen doorstart, maar beëindigt er ook echt zijn loopbaan. Toen verscheidene Twitteraars het in twijfel trokken, voegde Van Zweden eraan toe: “Tekent morgen voor drie jaar.” 

Ik neem John van Zweden niet meteen heel serieus, al was het maar omdat hij vanaf zijn vakantie-adres ook dingen tweet als “Wat een hufters al die Grieken hier. Automobilisten en zelfs scooter, hele dag #toetoet. Raar Volk.” Toch ontwikkelde het Sneijder-gerucht zich tot meer dan een storm in een glas water. Het nieuws (mochten we het al zo noemen?) deelde zich op in meerdere follow-ups. Eerst was er Sneijders zaakwaarnemer Guido Albers die het tegen Voetbal International onzin noemde. In de voetballerij zijn drie onzins doorgaans niet voldoende om de geruchtenmolen tot stilstand te brengen, dus dit zou nog wel even blijven hangen.

Van Zweden deed daar vrolijk aan mee. “Heeft Sneijder nou al getekend bij Utrecht?”, twitterde hij woensdag. De baco in de linkerhand en Hollandse meezingers op zijn vakantieadres kon je er moeiteloos bij bedenken. Sneijder zou absoluut niet naar FC Utrecht komen, deze maand niet en ook over drie jaar niet. Tegelijkertijd was de gedachte alleen al te mooi om te verwerpen. De hunkering naar sensatie won het van enige realiteitszin. Ook in Utrecht begonnen ze intussen hardop te dromen. “Als we nieuws hebben, dan melden we dat”, toonde trainer Erik ten Hag zich eerst nog terughoudend. Om eraan toe te voegen dat een speler als Sneijder in Utrecht altijd welkom is en zeker bij de club zou passen.

Utrecht-middenvelder Zakaria Labyad droomde volop mee: “Hij is een fenomenale voetballer en ik hoop dat hij hier naartoe komt. Hij maakt ons sterker. Ik keek veel naar hem. Sterker nog: hij is de reden dat ik aan mijn traptechniek ben gaan werken. Ik heb veel respect voor hem.” Ondanks de meermaals schallende loftrompet kun je je afvragen of het Utrecht-gerucht positief afstraalt op Sneijder. Utrecht is in het gunstigste geval een subtopper in de Eredivisie en in Amsterdam hielden ze, ondanks dat Sneijder toch al bijna een week transfervrij was, de kaken op elkaar. Werkten ze daar achter de schermen stiekem aan een transfer? Als Van Zweden het zou twitteren, zou het het internet over gaan.

De storm, al dan niet in een glas water, ging maar niet liggen. RTV Utrecht meldde dat FC Utrecht wel degelijk gesprekken voerde met Sneijder en Algemeen Dagblad voegde eraan toe dat clubeigenaar Frans van Seumeren zijn hand al ophield bij geldschieters. Geruchten over clubs uit Italië, Amerika en het Midden-Oosten die met Sneijder onderhandelden bleven uit.

Zou het dan toch? Sneijdertje? Die opgeroeide in het Utrechtse Ondiep? Die met binnen- en buitenkantvoet leerde schieten bij DOS dat in 2004, een jaar na zijn debuut in Ajax 1, ter ziele ging door een gebrek aan vrijwilligers? Zou hij echt naar Utrecht komen? In de loop van deze week zouden we meer moeten horen. Mocht de deal er komen dan gaat John van Zweden (“Johnnie maakt geen grapjes”, twitterde hij halverwege de week ook nog) met de eer strijken. Als de deal er niet komt, maakte de Behangkoning misbruik van zijn (klaarblijkelijke) betrouwbaarheid. Want hij liet Utrecht en Nederland een week dromen. Soms onstaan geruchten door een gek die iets op Twitter gooit. Als dat hier zo blijkt te zijn, mogen we Van Zweden nooit meer serieus nemen. Als hij gelijk krijgt, mag hij er in Griekenland een baco op drinken.

Column voor: Goal Nederland (24 juli 2017)

Trekt Van Ginkel eindelijk zijn jas uit?

Marco van Ginkel gaat in zijn loopbaan waarschijnlijk nog honderd keer aan PSV verhuurd worden, daar kun je van op aan. Afgelopen weekend tekende hij voor de derde keer in Eindhoven. “Ik vind het lekker nu een heel seizoen bij de club en de ploeg te zijn”, zei Van Ginkel op de officiële website van PSV, nadat hij de afgelopen twee seizoenen in januari in de rol van redder in nood uit Engeland was komen vliegen.
Continue reading