Goed luisteren: Don’t Speak

ndyl

Soms moet je niet naar songteksten luisteren. De tekst kan een lied ernstig verpesten. Misschien wel daarom luister ik al de hele week naar het nummer Lovely Body van SFB en Ronnie Flex. Door titel en clip weet je wel ongeveer waar ze het over hebben, maar van de coupletten versta je geen reet. De melodie doet z’n werk en daarvan kan ik vooralsnog geen genoeg krijgen.

Er zijn vast en zeker pareltjes van songteksten waartoe ik door eigen toedoen nooit ben doorgedrongen, maar mijn liedtekstuele doofheid heeft me ook in staat gesteld tot op de dag van vandaag te luisteren naar melodieschatten die ik, als ik de inhoud had begrepen, vermoedelijk nog geen drie keer zou hebben opgezet.

Ik heb liedjes met natte ogen benaderd als muzikale uiting van angst voor de dood, terwijl ze over iemand gingen wiens geliefde het had uitgemaakt en hoe hij het daar niet mee eens was. Ik heb rond mijn veertiende troost gehaald uit het onredelijk mooie Don’t Speak van No Doubt zonder dat ik wist wat liefdesverdriet was – er was iemand dood en deze melodie beantwoordde mijn verdriet een beetje.

Ik verstond in Don’t Speak tot gisteren alleen de woorden ‘Don’t Speak’ en het ‘La la la la, Laiii la la la’ op het eind, dat op veel songtekstpagina’s trouwens staat uitgeschreven als het ge-lalala in Maak me gek van Gerard Joling; songtekstpagina’s zouden om meerdere redenen verboden moeten worden.

Ik heb het ook bij Bob Dylan. Iemand zei een keer tegen me: “Bob Dylan luister je niet vanwege de muziek maar vanwege zijn teksten.” Dat Dylan jaren later de Nobelprijs voor Literatuur won, ondersteunde die stelling alleraardigst. Ik kon over de inhoud toen alleen zeggen dat hij soms zong over torens en rollende stenen. Het mooiste van Dylan vind ik zijn, in directe rede uitgeschreven, dialogen (zoals in The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest). Door Dylans intonatie voel ik het gesprek, zonder ook maar één woord tot me door te laten dringen.

Terug naar Don’t Speak. Het is de exclamatie in het nummer die me zo treft, zonder hem te begrijpen. Ik heb geen clip of songtekst nodig – liever niet zelfs. Ik zie, als ik tijdens het nummer mijn ogen sluit, een persoon voor het raam staan die neerkijkt op het dak van de schuur waar regendruppels bezig zijn aan een plas. Hij herdenkt een dierbare. Sorry broer en zus Stefani, als het lied over een verbroken relatie of onbeantwoorde liefde gaat; als zodanig ga ik het nooit interpreteren.

Andere afleveringen van Goed luisteren:
7 days

Wat is Goed luisteren? Klik hier

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s