Bokoesam is een impulsieve workaholic

Bokoesam is impulsief en chaotisch, maar hij maakt ook ontiegelijk veel muziek. Op 12 mei verschijnt zijn debuutalbum Solo. “Als ik een dag thuis niets doe voel ik me echt een nietsnut.”

Bijna nooit schrijft Bokoesam zijn teksten op. Hij bedenkt een eerste zin, een tweede, een derde, en hoopt dat die in z’n hoofd blijven hangen. Dat lukt lang niet altijd. “Soms ben ik een zin meteen vergeten, dan verzin ik een nieuwe. Uiteindelijk heb ik zo’n twaalf tot zestien regels en probeer ik dat op te nemen”, vertelt de 24-jarige rapper die na verscheidene mixtapes eindelijk toe is aan de lancering van zijn eerste officiële album.

Ja, soms vindt hij het frustrerend als hij een stuk tekst vergeet. “Zit ik zo van: wat was dat nou, wat wás dat nou? Maar meestal denk ik: als ik het vergeten ben, was het blijkbaar niet hard genoeg. Anders zou ik het nog wel weten.” Er zit heel veel in zijn hoofd, ideeën stapelen zich in hoog tempo op. Maar veel gaat dus ook verloren. “Misschien moet ik die vaker opschrijven of even snel naar m’n manager sturen. Maar ik ben gewoon te chaotisch.”

Impulsief karakter
Het betekent allerminst dat Bokoesam, geboren als Samuel Sekyere, weinig uitbrengt. Integendeel, in 2016 leverde de rapper twee mixtapes op (Een Beetje Voor Jezelf en Bokoeyoncé), goed voor in totaal negentien tracks. Met zijn album Solo komen daar in 2017 weer negentien nummers (waaronder vijf skits) bij. Hij ‘schrijft’ nogal wat. En dan te bedenken dat er bij hem thuis nog een stuk of honderd liedjes ongebruikt op z’n computer staan. “Ik ben snel afgeleid, heb telkens een nieuwe prikkel nodig. Met heel veel nummers wordt niks gedaan omdat ik ze niet afmaak. Ik vind het eerst wel hard, maar dan blijft het een jaar liggen, is het voor mij alweer gedateerd en denk ik: oké, laat maar zitten.” Bokoesam vindt het jammer. Hij is vooral enthousiast over z’n nieuwste dingen. “Soms is het misschien beter om te kijken wat ik nog heb liggen. Voor mij is het oud, maar mensen die het nooit hebben gehoord weten dat toch niet.”

Dingen laten liggen om met iets nieuws verder te gaan: het past naadloos bij zijn impulsieve karakter. Je zou het kunnen zien aan zijn haar, zijn kleding, zijn spraakwatervallen op Twitter, zijn aaneenrijging van verhalen op Instagram. Tegen de verwachting in blijkt hij niet vaak naar de kapper te gaan. “Ik had laatst m’n haar gevlochten, nu heb ik the curls. Maar daar hoef ik niet voor naar de kapper. Ik kam mijn haar en dan wordt dit het. Ik verf het wel, een tijdje heel veel verschillende kleuren, maar dit heb ik nu al weer best lang. Het is een beetje zoals bij mijn muziek, daarin zoek ik ook steeds een nieuwe sound. Het gaat met alles in mijn leven zo.” Hij vertelt hoe het idee ontstond om een neuspiercing te nemen. “Ik werd wakker een belde een vriend op: ‘Kom, we gaan een piercing laten zetten.’ Met m’n eerste tattoo ging het ook zo. Het zit vast al ergens in je achterhoofd, maar op een dag word je wakker en hak je meteen de knoop door.”

Tegeltjeswijsheid
Bokoesam heeft een slecht concentratievermogen, zegt hij. De rapper werkt in de studio het beste als hij stoned is. Ik ben niet verslaafd aan wiet, wiet is verslaafd aan mij, schreef hij een tijdje terug op Twitter. Hij grinnikt als hij aan die potentiële tegeltjeswijsheid wordt herinnerd. “Ja, oké, ik heb ondertussen wel geaccepteerd dat ik misschien verslaafd ben aan wiet. Ik blow elke dag, dus dat is een piecie verslavend. Wiet is ook wel verslaafd aan mij, maar deze dagen zijn we gewoon een beetje verslaafd aan elkaar. Als ik in de studio zit vind ik het gewoon lekker, juist omdat ik snel afgeleid ben. Ik kan me er beter door focussen en het helpt bij het afmaken van een track.” Hoe zijn album had geklonken zonder de hulp van wiet, vindt hij lastig om te zeggen. “Djembé (2016, staat niet op het album, red.) is een van de weinige tracks die ik zonder wiet heb gemaakt, omdat ik het toen niet bij me had.”

Wel of niet onder invloed, hij noemt zichzelf een workaholic. “Ik wil zoveel mogelijk in de studio zijn. Mensen met een normale kantoorbaan werken vijf dagen per week, dus als ik een dag thuis niets doe voel ik me echt een nietsnut. Toen ik op mijn twintigste vader werd, had ik niet zoveel geld. Nu ook niet per se superveel, maar wel genoeg. Ik moet gewoon hard werken, want ik wil hiervan m’n gezin voeden. Ik woon nu nog bij mijn moeder met mijn zoontje, maar samen met mijn vriendin zoek ik een huisje. Ik wil dat m’n zoontje niks tekort komt. Hij hoeft echt niet altijd het nieuwste van het nieuwste te hebben. Als dat lukt is het leuk, maar het is niet het belangrijkst.”

Interview voor: Soundflow

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s